10 اکتبر 2024 - در این تحقیق، به موش‌هایی که با رژیم غذایی پرچرب تغذیه شدند، ترکیب AP39 تزریق شد که سولفید هیدروژن را مستقیماً به میتوکندری در سلول‌ها می‌رساند. به طور متوسط ​​در طی 12 هفته مطالعه، محققان همچنین دریافتند که این درمان باعث کاهش تجمع چربی در کبد می شود که می تواند از عوارض چاقی باشد و منجر به التهاب خطرناک می شود.

تحقیقات جدید به این نتیجه رسیده است که درمان‌هایی که سولفید هیدروژن را به سلول‌ها می‌رسانند، روزی می‌توانند مبنای درمان‌های جدید چاقی و بیماری‌های مرتبط با آن شوند.

شواهد زیادی وجود دارد که نشان می دهد سولفید هیدروژن نقش مهمی در کبد بازی می کند. تحقیقات قبلی نشان داده است که مقدار کمی از سولفید هیدروژن در بدن، نحوه پردازش چربی توسط کبد را تنظیم می‌کند، اما تا همین اواخر، هیچ راهی برای انجام این کار به طور خاص وجود نداشت. همچنین سولفید هیدروژن بر عملکرد میتوکندری ها که به عنوان "نیروگاه" سلولی شناخته می شوند و انرژی تولید می کنند، تأثیر می گذارد.

این مطالعه ی جدید توسط محققان کالج پزشکی دانشگاه Jagiellonian در لهستان و دانشگاه Exeter هدایت شده و در Pharmacological Research منتشر شده است.

داروی تحقیقاتی AP39، در دانشگاه اکستر اختراع شد و اکنون متعلق به شرکت اسپین‌آوتMitoRX Therapeutics  است. این مطالعه نشان داد که در موش‌ها، درمان با AP39 فعالیت فرآیندهایی را در کبد کاهش می‌دهد که به ایجاد چربی‌های مضر خاص در بدن کمک می‌کنند، پروتئین‌هایی می‌سازد که چربی را حمل می‌کنند و سیگنال‌های مهمی را که می‌توانند برای کبد مضر باشند، تنظیم می‌کنند. همچنین با جلوگیری از فعال شدن یک مسیر متابولیک نامطلوب کلیدی (mTOR/SREBP1/NF-kB) تولید چربی های جدید را در کبد کاهش داد.

پرفسور مت وایتمن، یکی از نویسندگان این مطالعه، استاد دانشکده پزشکی دانشگاه اکستر، برای اولین بار در سال 2004 تحقیق در مورد نقش سولفید هیدروژن در بدن را آغاز کرد. او برای اولین بار متوجه شد که افراد مبتلا به دیابت نوع 2 که دارای اضافه وزن هستند، سطوح پایین تری از سولفید هیدروژن در خون خود دارند. غلظت سولفید هیدروژن در خون این افراد با میزان چربی بدنی که حمل می کردند، تعیین می شد، به طوری که محتوای چربی بدن بالاتر به معنای کاهش سطح سولفید خون بود که به نوبه خود به معنای کنترل ضعیف تر قند و مقاومت بیشتر به انسولین است. محققان نشان دادند که از این تغییرات نامطلوب می توان با مولکول های دارویی که سولفید هیدروژن را جایگزین سولفید از دست رفته می کنند، جلوگیری یا آن را معکوس کرد.

پروفسور وایتمن گفت: این یافته های اولیه نشان می دهد که سولفید هیدروژن روزی می تواند در درمان دیابت، چاقی و عوارض ناشی از داشتن چربی بیش از حد در بدن نقش داشته باشد. امروزه چاقی یک چالش رو به رشد بهداشت جهانی است و درمان های جدید و بهتر به شدت مورد نیاز است. اگر یافته‌های ما در انسان نیز تکرار شود یعنی مولکول‌های مولد سولفید هیدروژن که میتوکندری‌ها را هدف قرار می‌دهند به طور قابل توجهی افزایش وزن را کُند کنند، ما می‌توانیم به دنبال یک گزینه جدید هیجان‌انگیز برای درمان باشیم. مایه خوشحالی است که بتوانیم این مشاهدات را به سمت داروهای بالینی قابل دوام و بهتر در شرکت MitoRx ترجمه کنیم.

دکتر Aneta Stachowicz، از گروه فارماکولوژی در دانشکده پزشکی، کالج پزشکی دانشگاهJagellonian، لهستان، و نویسنده اصلی این مقاله، گفت: تحقیق ما نشان می دهد که AP39 افزایش وزن را کُند می کند و به طور قابل توجهی نشانگرهای متعدد چاقی را در موش کاهش می دهد. این بسیار هیجان‌انگیز است و ما امیدواریم که استفاده از سولفید هیدروژن برای تعدیل فرآیندهای سیگنال‌دهی بدن، آغاز دوران جدیدی در توسعه یک رویکرد درمانی نوآورانه برای بیماری‌های متابولیک باشد.

دکتر جان ریس، مدیر اجرایی MitoRx، گفت: "این مقاله گام بزرگی در شرکت MitoRx است که پتانسیل درمان‌های ما در هدف قرار دادن میتوکندری و پتانسیل عظیم داروی AP39 را نشان می‌دهد که مسیر جدیدی را برای درمان چاقی هدف قرار می‌دهد. همکاری‌های تحقیقاتی بین‌المللی قدرتمندی مانند این به پیشرفت های درمانی سریع برای بیماران کمک می‌کند".

منبع:

https://www.sciencedaily.com/releases/2024/10/241010124907.htm